آبغوره ( طبیعت سرد ): مفید جهت تصفیه و رفع چربی خون ، ضد چاقی، چاشنی سالاد و غذا

فرا رسیدن فصل تابستان ضرورت استفاده از عرقیات گیاهی بالا می رود چرا که تعرق زیاد باعث از دست رفتن آب زیادی از بدن شده و کمبود آب اختلالات زیادی را در بدن ایجاد کرده و باعث بی حالی، سردرد و گرما زدگی می شود.

عرقیات یکی از اشکال استفاده از گیاهان است که اغلب به صورت خوراکی یا دارویی به مصرف می رسد که از پز مصرف ترین آن می توان به عرق نعنا، بید مشک و گلاب اشاره کرد. اما امروزه تقریبا از هر گیاهی عرق تهیه می شود و مصرف شان نیز شایع تر شده است. به طور کلی عرقیات نوع ضعیف شده اسانس ها بوده و دارای همان خواص دارویی هستند که به اسانس ها نسبت داده می شوند با این تفاوت که باید در حجم بیشتری مصرف شوند.

بر خلاف تصور بسیاری از افراد که فکر می کنند اسانس ها تنها بوی گیاهان را ایجاد می کنند، آنها 30 خاصیت فیزیولوژیکی و دارویی دارند که از معمولی ترین آنها می توان به خواص ضدمیکروبی، ضدقارچی، ضددرد و آنتی اکسیدانی اشاره کرد. حتی اعتقاد بر این است کهاین ترکیبات مانند هورمون ها عمل کرده و به تنظیم مکانیسم های بدن کمک می کنند.

جالب است که بدانید که تاریخچه عرقیات گیاهی به ایران و ابن سینا بر میگردد. وی اولین کسی بود که با تقطیر گیاهان اسانس آنها را گرفته و با آن دارو تهیه می کرده است. از مهم ترین و معطرترین عرقیات گیاهی گلاب است. طبیعت آن گرم بوده و در بیشتر دسرها و شربت های گیاهی استفاده می شود. ترکیب این عرق ها با هر شربت و آبمیوه ای باعث ایجاد طعم فوق العاده ای شده و حتی از تشنگس تا حد زیادی جلوگیری می کند. اگر در فصل تابستان ناچارید که مدت زیادی را در خارج از منزل سپری کنید، یک بطری آب را با کمی گلاب و آبلیمو مخلوط کرده و اگر دوست دارید کمی به آن عسل اضافه کنید و بنوشید.

خوردن بعضی از عرقیات مثل عرق بیدمشک، بابونه، صد گیاه و ... برای کودکان زیر دو سال و افرادی که به آنفولانزا یا آبله مرغان مبتلا هستند، ممنوع است و در مورد زنان باردار یا شیرده هم باید با احتیاط مصرف شود؛ برای همین در موقع خرید و مواردی از این دست دقت کنید.

همزمانی در مصرف بعضی از داروهای شیمیایی با مصرف بعضی از عرقیات گیاهی باعث بی اثر شدن دارو و عرق میشود، مثل گیاه سنبل الطیب برای آرامش بخشی، رفع سردردهای عصبی و کم خوابی تجویز می‌شود و به هیچ وجه نباید آن را با داروهای خواب آوری مثل دیازپام، فنوباربیتال و ... استفاده شود.

بعضی از عرقیات گیاهی طبیعت گرم و بعضی طبیعت سرد دارد. عرق های گرم را مانند نعنا، سنبل الطیب، آویشن و ... باید نم نم و جرعه جرعه نوشید تا تاثیر داشته باشند و عرق های سرد مانند عرق بید، کاسنی و ... را باید یک باره (یک لیوان در روز) خورد تا موثر واقع شوند.

تعداد دفعات مصرف عرقیاتی که برای درمان ریوی تجویز می‌شود کم است؛ و در عوض طول درمان عرقیاتی که برای درمان بیماری‌ های چربی خون، قند خون و بیماری‌ های کبدی و معدوی تجویز می‌شود، ممکن است به مدت دو یا سه ماه باشد.

جوشاندن عرقیات برای غلیظ تر شدن آنها بی‌فایده است؛ این کار کمک چندانی به افزایش خاصیت آنها نمی کند و حتی ممکن است بو و طعم آنها را نیز خراب کند.

عرقیات، درست مثل سرم هستند؛ یعنی بلافاصله بعد از مصرف جذب خون می شوند و تاثیر خود را میگذارند. خوردن بیش از اندازه این عرقیات مثل زیاده روی در خوردن هر چیز دیگری بسیار مضر است. بیشترین میزان مجاز مصرف یک نوع عرق در طول شبانه روز دو لیوان است؛ آن هم در موارد استثنا بنابراین خیال نکند هرچه بیشتر بخورد زودتر خوب می شوید و نتیجه دلخواهتان را می گیرید.

بعضی از این عرقیات کمی تلخ هستند و به همین دلیل برای شرب مناسب نیستند اما می توان آنها را با آب وشکر خورد. مثل عرق بومادران، عرق برگ چنار، عرق آویشن، عرق بابونه، عرق خارشتر، عرق زیره، عرق سنبل الطیب و عرق هفت گیاه.

تهیه این شربت ها بسیار ساده است. یک دوم از پارچ یا لیوان را از عرق پر کرده و بقیه را آب و شکر اضافه کنید. شربت شما حاضر است. اگر مایل باشید، می توانید خاکشیر یا تخم شربتی را با هر یک از این عرقیات میل کنید. بعضی از این شربت ها عبارتند از: شربت بیدمشک، شربت عرق شاتره، شربت گلاب، شربت نعنا و شربت بهار نارنج.