تاريخ : پنجشنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۶ | نویسنده : سید هادی
از حضرت امام محمد باقر (ع) روایت شده است که فرمودند: زمانی که رسول خدا (ص) علی (ع) را به یمن فرستاد، اتفقا روزی اسبی از صاحبش گریخت و در هنگام فرار مردی را لگد زد و آن مرد فورا جان داد. اولیای او آمده و گریبان صاحب اسب را گرفتند و از او دیه خواستند و او را نزد امیرالمومنین (ع) بردند تا در این باره قضاوت کند.
متهم شاهد آورد که اسب از خانه گریخته و آن مرد را لگد زده است. حضرت فرمود: بر صاحب اسب دیه لازم نیست.
اوایای مقتول از این حکم حضرت راضی نشده و لذا از یمن بیرون آمده و به خدمت رسول خدا (ص) رسیده و عرض کردند: ای رسول خدا (ص)! علی به ما ستم کرده و خون کشته ما را باطل نموده است.
رسول خدا (ص) فرمود: علی ستم کار نیست و برای ظلم کرد کردن آفریده نشده است؛ زیرا کسی است که ولایت مخصوص اوست. پس از من؛ حکم او حکم من؛ و قول او قول من است. کسی ولایت و قول او را رد نمی کند، مگر اینکه مومن نباشد.
چون اهل یمن فرمایش رسول خدا (ص) را درباره علی (ع) شنیدند عرض کردند: ای رسول خدا (ص) ما به حکم علی راضی شدیم و قول او را پسندیدیم.
رسول خدا (ص) فرمود: این راضی شدن شما به حکم علی توبه شماست از آنچه گفتید.



اسلایدر