1. طبع خون گرم است و تر، مانند هوا و بهار ه همچنین علامت خوم ظهور سرخی در چهره و زبان و چشم و جوش و دمل و ثبور و غیره است.
2 طبع صفراء گرم است و خشک، مانند آتش و تابستان و همچنین علامت غلبه صفراء زردی رخسار و چشم و زبان و جوش و دمل و ثبور و بول و براز است.
3. طبع سوداء سرد است و تر، ماندد آب و زمستان و همچنین علامت غلبه بلغم سفیدی رنگ چهره و زبان و چشم و جوش و دمل و ثبور و التهاب و بول و براز است.
توجه: پس هر طبیبی باید در معالجه بیمار ابتدا توجه به خلط های غالب نموده و قبل از شناخت آن که آثارش چنانچه گفته شد رنگ رخسارو چشم و زبان و بول و براز و ورم و دمل و جوش و ثبور و غیره ظاهر می باشد اقدام به هیچ دارو ننماید، چون طریق درمان جامع هر مرض آن است که هر خلط غالب را به ضد خود دفع نمایند. یعنی سردی را با گرمی و گرمی را با سردی و خشکی را با تری و تری را با خشکی درمان کنند. البته در این خصوص رعایت اعتدال لازم است چون افراط در هر چیزی موجب مضرات دیگری نیز خواهد شد، لذا این دستوری است جامع برای درمان تمام بیماری های انسان که باید سرلوحه تمام دانستنیهای طبیب باشد.