تاريخ : شنبه پنجم اسفند ۱۳۹۶ | نویسنده : سید هادی
نوروز به عنوان یک میراث فرهنگی در دوران مهاصر همواره مورد توجه مردم قرار داشته و هر ساله برگزار می شود. البته برگزاری جشن نوروز به صورا آشکاردر برخی از کشور ها توسط برخی از حکومت ها برای مدت زمانی ممنوع بوده است. حکومت شوروی برگزاری جشن نوروز در برخی از کشورهای آسیانه میانه مانند ترکمنستان، قرقیزستان و تاجیکستان ممنوع کرده بود و این ممنوعیت تا زمان میخائیل گورباچف ادامه داشت. با این وجود، مردم این مناطق نوروز را به گونه پنهانی و یا در روستاها جشن می گرفتنه اند. همچنین برخی از مردم این مناطق برای جلب موافقت مقامات محلی نام دیگری بر روی نوروز می گذاشتند؛ به طور مثال در تاجیکستان، مردم به اطلاق جشن لاله یا جشن 8 مارس سعی می کردند که آیین های نوروز را ببی مخالفت مقامات دولتی به جای آورند. همچنین در افغانستان، در دوران حکومت طالبان، برگزاری جشن نوروز ممنوع بود و این حکومت تنها تقویم هجری قمری را به رسمیت می شناخت. تا پیش از سال 2000، نوروز در ترکیه ( که توسط کردها برگزار می شد) ممنوع و غیر قانونی بود؛ در اغلب مواقع نوروز با بازداشت کردها توسط نیروهای امنیتی ترکیه همراه بود. در سال 1992 دست کم 70 کرد در درگیری با نیروهای امنیتی ترکیه کشته شدند. اگرچه امروزه دولت ترکیه نوروز را به عنوان جشن بهار ترکی جشن می گیرد، اما همچنان نوروز به مثایه نمادی نیرومند از هویت کردی در ترکیه است.