حمله کوروش بزرگ به بابل و آشور در سال 539 (پ.م روخ داد. گویا به انگیزه قتل پسر یکی از درباریان بابلی به نام گبربایس بود که به کوروش پناهنده شد و دژ خود به همراه غذای فراوان در اختیار کوروش و سپاهیان قرار داد. در مقابل از کوروش خواست به بابل حمله کند و پادشاه آنجا را از بین ببرد. چون او پسرش را کشته بود. از آن گذشته، کوروش هواداران زیادی در بابل داشت که او را ترغیب به تسخیر آن شهر می کردند. نتیجه جنگ کوروش و پادشاه بابل، شکست بابل بود. با این پیروزی کوروش مهم ترین کشور همسایه ایران را در اختیار گرفت و بیانیه حقوق بشر خود را که تضمین کننده آزادی دین، عقیده و محل زندگی بود، صادر نمود.