تاريخ : سه شنبه هشتم اسفند ۱۳۹۶ | نویسنده : سید هادی
از حضرت امام صادق (ع) روایت شده که فرمودند: قدامة بن مظعون را نزد عمر آوردند که شراب خورده بود و دو مرد نیز بر شرب خمر او شهادت دادند؛ یکی از آنها شخص خصی به نام عمر تمیمی و دیگری نیز معلی پسر جارود بود. یکی شهادت داد که من دیدم او شراب خورد و دیگری شهادت داد که من دیدم او شرب را قی کرد. عمر پس از شنیدن شهادت شاهدان کسی را نزد گروهی از صحابه رسول خدا (ص) که در میان آنها حضرت امیرالمومنین علی (ع) نیز بود، فرستاد تا در این مسئله از آنها سوال کرده و نظرشان را بخواهند. او از امیرالمومنین (ع) سوال کرد که یا اباالحسن! تو آن کسی هستی که رسول خدا درباره تئ فرمود: یا علی! تو اعلم این امت هستی که قضاوت بر حق می کنی و این دو نفر در شهادت اختلاف کرده اند، نظر شما چسیت؟
حضرت (ع) فرمود: این دو نفر در شهادت اختلاف ندارند؛ زیرا که او قی نکرده شراب را مگر آنکه آن را خورده باشد.
عمر گفت:آیا شهادت مرد خصی مورد قبول است؟
حضرت فرمود: بلی! نداشتن خصیه همانند نداشتن عضوی از اعضای بدن است و آن موجب رد شدن شهادت نمی شود.