*صفراء یعنی، زرد رنگ با طبع گرم و خشک و خلطی است گرم و تر و سبک تر از خون زیرا صفراء کف خون می باشد و مقدار آن طبق فرضیه اخلاط اربعه یک درصد می باشد.

*صفراء در سراسر بدن همراه خون در رگ ها منتشر است که خون را رقیق، لطیف و گرم نگه می دارد و این گرمی موجب می شود که خون به تمامی بدن به خصوص به مویرگ های زیر اندامی انتهائی بدن مثل کف دست ها و پاها را به راحتی و نرمال برسد چون اگر صفراء در بدن کم شود خون به انتهائی بدن به خوبی نمی رسد در نتیجه کف دست ها و پاها حتی تا ساق پا سرد و کم خون می شوند.

*وظیفه دوم صفراء این است که کمی از آن را به معده بزرگ و معده کوچک (اثنی عشر) بپاشد تا غذاهای گوشتی را هضم نماید.

*وظیفه سوم صفراء تحریک ماهیچه مقعد است تا احساس اجابت مزاج به فرد دست دهد تا مدفوع و محتویات معده را دفع نماید.

*وظیفه چهارم صفرای تجمع یافته در کیسه صفراء علاوه بر ورود در سیستم گوارش معده و مقعد، اعمال دیگری را نیز به عهده دارد از جمله: شستن دُرد و بلغم لزج در معده و روده ها است چوت تجمع زیادی بلغم در معده، سبب زیادی اشتها، نفخ، دیر هضم کردن کردن غذاها می شود اما صفراء می تواند بلغم معده را مانند بلغم روده ها خنثی کند.

* وظیفه پنجم: بعضی از اندام ها صرفاً از صفرای خون تغدیه می کنند مانند: قلب، ریه و شش ها، کیسه صفراء شرایین. ولی برخی از ارگان ها نیاز چندانی به صفراء ندارند. به همین خاطر اگر همه صفراء در همه جای بدن پخش گردد، اندام هیی که نباید غذای آن صفراء باشد از اعتدال خارج می شوند لذا فرد همیشه دهانشان زرد و چشمانشان زرد و بدنشان یرقانی می گردد.

توجه: اگر کبد فقط 15 درصد سالم بماند، قادر به انجام وظیفه خود می باشد و کبد در نیمه اول روز بیشترین مقدار صفراء را ترشح می کند و مقدار تولید صفراء را 1200 گرم در 24 ساعت تخمین زده اند.