ابوریحان بیرونی در آثار اقبالیه از هر دو جشن ماهانه فروردینگان و از جشن ده روزه جشن همسپثمیدیه، که از اشتاد روز (26 اسفند) تا انیران روز (30اسفند) و پنج روز گاتا یا همان پنجه دزدیده (پنج روز اول فروردین) برگزار می شده با نام فروردگان یاد کرده است.

جشن فروردگان یا جشن همسپثمیدیه، مربوط به فروشی ها از آخرین گاهنبار شروع می شد. در دوران باستان فروردگان جشن فروهر ها بود و ظاهرا در آن هنگام ده روز و ده شب برگزار می شد. بعد ها جشن همسپثمیدیه به یادبود آفرینش انسان تخصیص یافت. جشن های نوروزی و ماه فروردین با فروهرها پیوند خورده است چون عقیده بر این است که در این ایام سال، فروهرها به زمین فرود می آیند و به خانه های سابق خویش می روند.پس مردم برای پیشواز آنان باید خانه را پاکیزه کنند، برای هدایت آنان آتش بیفروزند و در این روزها بوهای خوش در آتش نهند و روان ها را ستایش کنند و اوستا بخوانند تا روان ها آسایش داشته باشند و با شادی و نشاط باشند و برکت ارزانی دارند. در این روزها،به هیچ کاری نباید دست زد، مگر انجام وظایف و کار نیک تا اینکه فروشی ها با رضایت خاطر به جای خویش برگردند و خوبی بخواهند و در پایان جشن، روان ها را بدرود می گویند.