تاريخ : یکشنبه پانزدهم بهمن ۱۳۹۶ | نویسنده : سید هادی
دانشمندان دانشگاه لینکن با الهام از ملخ ها موفق به ابداع یک فناوری جدید شده اند که می تواند جان انسان های بی شماری را با جلوگیری از تصادفات نجات دهد. این حشرات از سیستم هشدار ابتدایی برخوردار هستند که به آنها در اجتناب از تصادف با یکدیگر در زمان پرواز جمعی با سرعت زیاد کمک می کند.محققان توانسته اند ویژگی های اساسی سیستم ملخ ها را برای ایجاد سیستم رایانه ای که می تواند طرح اولیه حسگرهای بسیار دقیق تصادفات در خودروها باشد، سازگار کنند.
این محققان از شیوه منحصر به فرد پردازش علائم الکتریکی و شیمیایی در مغز ملخ ها الهام گرفته و سیستمی را با استفاده از نورون رابط حساس به حرکت ملخ ها در یک ربات برای شناسایی راهها یا تعامل با رباتهای دیگرتنها با استفاده از ورودی بصری ساخته اند.
این پژوهش نشان داده که مدل سازی سیستم های عصبی بینایی مصنوعی زیستی قابل قبول می تواند راه حل های جدید را برای بینایی رایانه ای در محیط های دینامیکی ارائه مند. به گفته دانشمندان می توان از این فناوری برای قادر سازی خودروها در درک اتفاقات جاده و اقدام سریعتر بهره برد.
این دانشمندان با تولید برنامه های شبکه عصبی ربات مبتنی بر مغز ملخ ها توانسته اند برنامه ای را تولید کنند که یک ربات متحرک را قادر به شناسایی اجسام در حال نزدیک شدن و اجتناب از برخورد با آنها می کند.
این مدل مانند رویکردهای رایج برای اجتناب با استفاده از یک رادار یا آشکارسازهای مادون قرمز که به پردازش رایانه ای سنگین نیاز دارد، نبوده بلکه از چشمان ملخ و نورونهای آن به عنوان پایه ای برای یک سیستم اجتناب از تصادف مدلسازی شده است.
این محققان از شیوه منحصر به فرد پردازش علائم الکتریکی و شیمیایی در مغز ملخ ها الهام گرفته و سیستمی را با استفاده از نورون رابط حساس به حرکت ملخ ها در یک ربات برای شناسایی راهها یا تعامل با رباتهای دیگرتنها با استفاده از ورودی بصری ساخته اند.
این پژوهش نشان داده که مدل سازی سیستم های عصبی بینایی مصنوعی زیستی قابل قبول می تواند راه حل های جدید را برای بینایی رایانه ای در محیط های دینامیکی ارائه مند. به گفته دانشمندان می توان از این فناوری برای قادر سازی خودروها در درک اتفاقات جاده و اقدام سریعتر بهره برد.
این دانشمندان با تولید برنامه های شبکه عصبی ربات مبتنی بر مغز ملخ ها توانسته اند برنامه ای را تولید کنند که یک ربات متحرک را قادر به شناسایی اجسام در حال نزدیک شدن و اجتناب از برخورد با آنها می کند.
این مدل مانند رویکردهای رایج برای اجتناب با استفاده از یک رادار یا آشکارسازهای مادون قرمز که به پردازش رایانه ای سنگین نیاز دارد، نبوده بلکه از چشمان ملخ و نورونهای آن به عنوان پایه ای برای یک سیستم اجتناب از تصادف مدلسازی شده است.